gewoon Steffen

Mijn volgende ontwerp wordt een manier om je jas en tas makkelijk mee te nemen, zodat je er niet de hele tijd naar om hoeft te kijken.

Voorheen kwam ik aan op de faculteit, ik ging altijd naar binnen bij onze eigen deur, liep door ons eigen Kafee en liep direct door naar mijn eigen bureau. Ik hing mijn jas aan de kapstok en mijn tas ging onder mijn eigen bureau. 's Avonds, ergens tussen 6 en 10, pakte ik de spullen die ik die avond echt nodig had en nam ze mee in 1 van de tassen die ik daar had liggen, de rest had ik niet nodig en kon ik de volgende morgen weer gewoon gebruiken 'op het hok'. Conclusie: Ik had een tweede huis, een tweede plaats waar tassen, jassen, kleding, zonnebrillen en alle andere noodzakelijke spullen lagen. Ik had een eigen plek waar mijn spullen veilig lagen en ik hoefde me er de hele dag, het hele jaar geen zorgen om te maken.

Nu kom ik aan op de faculteit, ik bedenk me waar ik college of iets anders heb en loop, soms zwetend van het fietsen, naar de plaats van bestemming. Als ik ga zitten is het helemaal bloedheet, want ik heb mijn jas nog aan. Als ik een aantal uur bezig ben geweest ga ik lunchen, maar dan moet ik wel al mijn spullen mee sjouwen. Als ik dan een broodje ga halen, moet ik wel mijn jas en tas meenemen, want misschien zijn ze wel weg als ik terugkom. Als ik even naar een studiegenootje wil lopen die aan de andere kant van het gebouw zit gebeurd het zelfde.

Okee, ik overleef het wel, maar het was eerst zo luxe, zo fijn om een eigen plek te hebben, gewoon een tweede thuis. Nu zal ik een locker moeten regelen, een kluisje op een waarschijnlijk veel te onhandige plek, een plek waar ik telkens weer naar toe moet lopen als ik iets vergeten ben.

Het is waar, als dit het ergste is wat ik dit jaar meemaak, dan wordt het een eitje. Maar een mens is van nature gewoon lui en ik heb geen zin om met die spullen rond te lopen als ik weet dat het anders kan.

Laat me maar even wennen aan het gewone studentenleven, ik kom er wel bovenop.