gewoon Steffen

Mijn vriendin is hard bezig, straks moet ze na gaan denken over een baan...

Super spannend, afstuderen, een kroon op een aantal jaren werk. Ik heb er wel respect voor. Maar eigenlijk ben ik er zelf ook mee bezig. Ik ben nog geen ingenieur als ik in juli klaar ben, maar ik ben weldegelijk Bachelor of Science.

Er zijn maar weinig mensen die stoppen na hun eerste opleiding, de meeste mensen starten met hun Master Industrial Design Engeneering. Ik denk dat ik dat ook ga doen. Het betekent wel iets om Bachelor te zijn, maar een Master geeft wel een hoop meerwaarde.

Ik ben nu druk bezig met mijn Bachelor Eindproject; spannend! Laten we hopen dat alles soepel verloopt en ik dat papiertje gewoon in mijn zak kan gaan steken. 

En dan te bedenken dat een deel van de toekomst van de student in jouw handen ligt.

Het nakijken is gebeurd, ik heb alle verslagen van de studenten die ik begeleid heb voor hun ontwerpvak nagekeken. Vandaag hebben we deze beoordelingen met de officiele docent doorgesproken. De realiteit was of je een student laat slagen, een aanvulling laat maken om het te completeren of gewoon keihard laat zakken.

Ik blijk redelijk hard te zijn geweest met mijn cijfers. Het moeilijkste vond ik om te referreren naar het niveau dat de student zou moeten hebben, dus niet het niveau dat ik wil, maar het niveau dat nodig is om op schema te blijven. Je zult eigenlijk altijd beoordelen op de manier waarop de student ten opzichte van de groep presteerd. Als je boven de anderen uitsteekt heb je een goed cijfer en als alle anderen beter zijn zul je het over moeten doen.

Een beoordeling heeft altijd te maken met degene die beoordeelt, maar zeker ook degene die hij of zij moet beoordelen. 

En is dat dan een '6' of een '7'?

Voor mijn vak Ontwerpdidactiek, waarin ik leer ontwerples te geven, heb ik 9 weken stage gelopen bij een ontwerpvak, ProductOntwerpen2. In die 9 weken heb ik het vak lesgeven leren kennen. We hebben college moeten geven, begeleidingsgesprekken moeten voeren en leren hoe je studenten op hun eigen manier begeleidt.

Het vak is inmiddels afgelopen. Vorige week heb ik hard gewerkt aan een reflectieverslag. Het resultaat van de cursus is een reflectie op mijzelf, hoe ik vind dat ik het gedaan heb en wat ik er van geleerd heb. Woensdag heb ik nog een gesprek met de begeleiders en hoor ik of ik vanaf nu officieel studentassistent mag worden.

Vandaag echter heb ik nog wat extra werk gedaan. We hebben de studenten 9 weken begeleid, we kennen hun proces en zijn bij alle presentaties geweest. Het zou jammer zijn om hier uit het traject te stappen. Samen met de docent hebben wij besloten ook het werk van de studenten na te kijken en te beoordelen. Dan kom je er pas achter wat een werk dat is. Ik heb zojuist alle verslagen doorgelezen en mijn oordeel daarover op papier gezet. Ontwerpen is enorm subjectief en dus extra moeilijk na te kijken. Ik heb mijn dosis extra respect wel opgebouwd vandaag.

Joepie, 4 dagen gratis bellen en smsen. Daar heb ik vrij weinig aan als ik een abonnement heb...

Ik studeer voor mezelf. In principe hebben weinig mensen daar mee te maken. Mijn vrienden heb ik er gemaakt, maar die zullen het ook blijven als ik iets anders ga doen. Mijn ouders betalen een deel van het geld, dus die zullen het ook merken als ik mijn keuzes verander. Toch is het moeilijk mijn leven te leiden als ik niet bereikbaar ben.

Vorige week was ik een van de gedupeerden doordat Vodafone aan het branden was. Nu wordt ik gecompenseerd met 4 dagen gratis bellen en smsen, super schraal dus. Vandaag werd ik getrokken door Hotmail. Ik loop wat achter, dat klopt, maar ik had nooit problemen. Nu heeft een of andere bot mijn adres gehackt en iedereen een of meerdere spam-mails gestuurd. Hotmail detecteert dat en schopt mij van mijn eigen account. Logisch, maar wel vervelend. Over naar Gmail dus, misschien is het maar het beste als ik geen banden meer heb met Microsoft.

Ik voel me een beetje geamputeerd. En alsof het niet erg genoeg is om een been te missen wordt mijn arm ook nog eens afgehakt. Gelukkig weet ik me nog voort te bewegen.

En dan zit je zo een hele dag Family Guy te kijken.

Niemand die vraagt wanneer het nou af is. Ik ben nu nog steeds bezig met mijn stageverslag. Mijn stage is inmiddels zo'n 6 weken voorbij. Niemand vraagt meer hoe het is geweest, want het is alweer passé. Logisch, ik ben al weer bijna klaar met mijn vakken die daarna zijn gestart. Er is dus niemand die mij lekker achter mijn kont aan zit en vraagt wanneer dat verslag nou eindelijk af is.

Het is allemaal mijn eigen verantwoordelijkheid. Als ik het verslag niet af maak krijg ik geen cijfer, mag ik niet mijn bachelor eindproject doen en zit ik straks met een langstudeerdersboete aan mijn kont. Dat is de realiteit. De universiteit is niet zo lief en ik ben veel te lief voor mijzelf. Gelukkig maak ik me er de laatste weken druk genoeg over zodat ik vandaag een hele goede slag heb gemaakt. Deze week stuur ik hem op, dan zijn er nog een kleine drie weken over om nagekeken te worden. Dat moet wel lukken toch?! Net op het randje.